Wróć do listy artykułów   

Co się stanie, kiedy przestaniemy się szufladkować

Redaktor lubuskieKULTURA.pl 0

 „Kujon! Mak! Nerd! Żart czy hejt?” ostatnie spotkanie.

Ostatnie spotkanie z młodzieżą w ramach projektu „Kujon! Mak! Nerd! Żart czy hejt?” składało się z dwóch części. Pierwszą stanowiło podsumowanie dotychczasowych działań. Dokonali go prowadzący poszczególne warsztaty oraz gość specjalny spotkania – profesor Magdalena Steciąg z Uniwersytetu Zielonogórskiego. Przygotowała ona wykład powstały w oparciu o analizę wypowiedzi młodzieży pytaniej o
miłość. Opowieść o tym, w jaki sposób młodzi ludzie mówią o miłości, stanowiła pozytywny kontrapunkt dla kilkutygodniowych rozważań o negatywnych skutkach hejtu, stereotypów przeobrażanych w uprzedzenia. Podobnie radosna, ale też pełna spontanicznych reakcji i zabawy była druga część spotkania zdominowana przez działania młodzieży. Przed Lubuskim Teatrem odbył się happening.

Przez cały czas trwania projektu prowadzone były działania teatralne. Emilia Adamiszyn, pedagog Lubuskiego Teatru, od września odwiedzała klasy zaproszone do projektu, by przygotować happening wieńczący pracę uczniów klas z LO I, LO V i Zespołu Szkół Elektronicznych i Samochodowych. Zrealizowany przez młodzież happening był efektem dyskusji, pracy z mapami myśli i skojarzeniami, refleksji związanych z oglądanym przedstawieniem Lubuskiego Teatru „Dżama. Arabska noc” w reżyserii Pawła Kamzy oraz zajęć dotyczących granicy między żartem a hejtem z perspektywy języka, filmu, obrazu. Podobnie, jak autorzy popularnego duńskiego spotu społecznego zadaliśmy sobie pytanie: „Co się stanie, kiedy przestaniemy szufladkować ludzi?”. Zadaniem każdego z uczniów było przygotowanie pytania, które nie będzie zawierało w sobie elementu wartościowania, oceny, hejtu i którego zadaniem będzie odsłanianie wspólnego doświadczenia, niezależnie od tego, czy jesteśmy uczniami elektrona, jedynki, piątki,
nerdami, makami czy kujonami. W efekcie powstało dziewięćdziesiąt pytań. Zadaniem każdej z klas było wyselekcjonować te, które uważają za tak istotne, by wybrzmiały w przestrzeni zielonogórskiej
starówki i zostały zadane kolegom z innych szkół. Także, by mówiły coś ważnego o nich samych, o ich obawach, ale też pozytywnych doświadczeniach.