Wróć do listy wydarzeń  

Małgorzata Gołębiewicz – Ogród Zarezerwowany

creattive@wp.pl 6 maja 2019 0
Tkalnia - Zielona Góra, ul. Fabryczna 13A / pokaż na mapie wydarzenie archiwalne

„Twórczość Małgorzaty Gołębiewicz można umiejscowić na granicy dwóch rzeczywistości: pierwszej inspirowanej obserwacją świata i ludzi i drugiej: duchowej, intuicyjnej opierającej się na odczuciu”. Myślę, że to zdanie pochodzące ze wstępu do tomiku „Pamięć obecności”, skłania mnie do dalszych refleksji. Najnowszy zbiór wierszy, a także instalacji i działań Małgorzaty Gołębiewicz oscyluje wokół pytań, wątpliwości, decyzji ale także obrazów, analogii wizualnych związanych z jednym słowem: WOBEC.
Wobec czego, wobec kogo staje Artystka, wobec jakich oczekiwań, jakich powodów, jakich konsekwencji? Czy wobec obecności? Czy wobec jej braku? Tak. Idąc dalej – o czym sama pisze – wobec rzeczywistości, natury, miłości, ciszy, błękitu … Stajemy wobec tych wszystkich spraw, o których wiemy, ale nie potrafimy zwerbalizować. Dialog słowa z obrazem jaki podejmuje w swojej twórczości, wzbogacony jest teraz o warstwę dźwiękową, o gest, o ruch. Kieruje zatem, po raz kolejny naszą uwagę w stronę istnienia tych stref, które trudno pokazać, nazwać. Postrzegane zjawiska, relacje przetransponowuje na język wizualny, wskazując na pozazmysłowość. Z jednej strony odczuwamy zachwyt nad pięknem i ogromem natury, nad złożonością ludzkiej psychiki, charakteru – z drugiej widzimy tęsknotę, ból, dramat. W ostatnich realizacjach idealnie współgra ze sobą przestrzeń (w jakiej podejmuje działania) i przedmioty, umiejętnie zatrzymuje sytuacje i stany. Poszukuje ekwiwalentów do wyrażenia tego, co związane z obecnością i z brakiem obecności. Mówi o tym, o czym wszyscy wiedzą, za czym tęsknią.
Przemawia poprzez przedmioty, poprzez działanie, mówi formą, ruchem, kolorem, kompozycją, materializuje przeszłość, zaznaczając przyszłość. Czarne marynarki zapięte na błękitny guzik ubierają samotne stojaki i wędrują niczym korowód wspomnień w przestrzeni miasta. Błękit łączy w jej twórczości wiele elementów: kromka chleba posmarowana błękitną farbą, wyrastające niezapominajki z pary damskich i męskich butów. Wreszcie ustawione w rytmiczne pary czarne buty założone w błękit, towarzyszom marynarkom, budząc skojarzenia z obecnością. Błękit jako przestrzeń, jako metafora, jako myśli. Przestrzeń jaką Artystka anektuje to konkret, ale i proces. Interaktywny proces, który także tworzy publiczność uczestnicząc w jej performensach. Instalacje prowokują, pozwalają zrozumieć wobec czego stajemy, wobec czego zadajemy ważne pytania, czego szukamy i co już wiemy. Słowo dopełnia, wyjaśnia ale jest też tajemnicą. Obecność samej Artystki jako nierozerwalnej części instalacji czy działań jest istotnym punktem odniesienia. Oczywiście można analizować warstwę znaczeniową, aksjologiczną, symboliczną jej prac ale i tak pozostaje ona wieloaspektowa i trudna do jednoznacznej oceny. Możemy jedynie przeczuwać, odczuwać, utożsamiać się z ich przekazem. Ta twórczość mówi o międzywartościach, o tym co „pomiędzy”. Prace Małgorzaty to „otwieranie ust” przed wypowiedzeniem słowa, a zapisane słowo to metafora budowana obrazem.
Sylwia Erbert-Hoja
Leszno, 07.04.2018 r.

Małgorzata Gołębiewicz (ur. w 1972 r.) Studiowała w Instytucie Sztuki i Kultury Plastycznej w Zielonej Górze. Dyplom uzyskała w pracowni rysunku prof. Jana Berdyszaka. Ukończyła także studia podyplomowe: zajęcia artystyczne, plastyka, muzyka na ASP we Wrocławiu, historia na UAM w Poznaniu. Zajmuje się sztuką, dotykając różnych jej obszarów: instalacją, obiektem, malarstwem i rysunkiem. Pisze wiersze, które publikowała na Scenie Kultury Niemasowej w „Nowych Myślach”; oraz w kolejnych wydaniach Antologii poetów współczesnych oraz w Lubuskim Piśmie Literacko-Kulturalnym ,,Pro Libris”. W roku 2017 wydała tomik poetycki Pamięć obecności. W roku 2018 wydała drugi tomik „Wobec”

Tagi

Brak tagów

Komentarze